Ton die loopt

Martin vroeg mij een stukje te schrijven voor de nieuwsbrief, ik wist even niet waar ik het over moest hebben, toen schoot het trainingstraject voor de 60 van Texel door m’n hoofd.

Het project ontsproot zich op een vakantie in Ierland, zag op facebook dat de inschrijving geopend was en dacht 60 jaar de 60 van Texel waarom niet? Een mens moet een doel hebben anders dwaal je maar een beetje in het rond.

Afgelopen najaar hebben Joke en ik ons laten testen bij Mirjam Steunebrink, Mirjam is een hardloopvriendin van mij die ik ontmoet heb op trails en ook samen op de 60 van Texel gelopen heb, zij is sportarts bij onze nationale schaatsploeg en ja Sven Kramer en Irene Wust staan onder haar begeleiding. Mirjam heeft haar praktijk in Universitair Medisch Centrum Groningen, dat is een eindje rijden maar Joke heeft een vriendin uit de Beemster die in Groningen boert met haar 3 zoons en wij gaan daar zo af en toe daar heen dus Mirjam gebeld en afspraak gemaakt

De conditie was goed zowel van Joke als van mij, basis was goed maar ontbrak aan snelheid en kracht, er is meer uit te halen. Hoe dan, nou adviseerde Mirjam ga eens te rade bij Laurens Groenendijk hij schrijft schema’s aan de hand van de inspanningstest die je net gedaan hebt, Laurens schrijft ook schema’s voor ultraloopsters en is zelf ook fanatiek trailloper. Laurens is beweging en inspanningsfysioloog en begeleid sporters maar ook topsporters. Ik laurens opgebeld en mijn plannetjes uitgevouwen, kreeg een vragenlijst en moest alle gegevens die Mirjam gemeten had inleveren bij hem en hij zou elke 4 weken een schema voorschrijven, ik benieuwd naar het schema natuurlijk.

Week 1 kreeg ik keurig een schema opgestuurd met een begeleidingsdocument hoe het toe te passen. Had zelf in m’n hoofd dat het iets zou zijn van ga 2 km op 05:30 lopen of een lange duurloop 20 km op 6 min de kilometer, maar nee, een schema in allemaal zones, 2 min in zone 1 5 min in zone 2 enz enz ik begreep er geen snars van.

Toch maar even bellen, Laurens heeft het even goed uitgelegd en als je het documentje goed leest dan kom je er inderdaad goed mee uit.

Elke 4 weken krijg ik een nieuw schema opgestuurd maar we hebben ook contact via WhatsApp, hij volgt mijn verrichtingen op strava of garmin en geeft gevraagd of ongevraagd commentaar, soms even bijslijpen in zones soms op m’n duvel dat ik te veel doe en te weinig rust neem. Toch volg ik Laurens zijn schema met militaire nauwkeurigheid op zodat ik mezelf niet kan verwijten dat ik niets aan gedaan hebt, tot nu toe 2 trainingen overgeslagen om dat het pupilleke (zo is mijn bijnaam bij hem, ik ben zijn oudste pupil) leed aan het syndroom van ultralopers “die denken altijd dat ze te weinig trainen”.

Ik train 5 dagen in de week, deze trainingen zijn meestal een uurtje of 75 min en altijd in zones, 3 x trainen voor zo’n ultra is echt te weinig en 4 x kan nog maar 5 x is ideaal, op de rustdagen doe ik meestal aan boksen, dit is m’n 2esport momenteel, je gebruikt hele andere spieren en het is ontzettend leuk, het heeft een wat negatieve reputatie maar ik kan je vertellen waar ik boks en train is het gezellig en heel gemoedelijk maar keihard trainen, jonge en oud en dames en heren door elkaar, het is erg leuk soms sta je tegenover een dame slagen te oefenen en dan sta je er versteld van hoe hard ze kunnen slaan. Ook op de boksschool heb ik een bijnaam, ook hier de oudste en word ik daddy genoemd.

Het schema kan ik ook zelf in overleg aanpassen, als ik een wedstrijd loop geef ik dat aan en dan wordt het weekschema aangepast, Laurens zorgt er wel voor dat de duurbelasting behaald wordt want uiteindelijk gaat het om dat je 6 a 7 uur achterelkaar kan hardlopend doorbrengen. Zo heb ik al een paar keer een 30 km gelopen en komende week staat er de 30 van Schoorl op het programma.

En zo worden de duurlopen elke keer langer opgebouwd, de langste duurloop is de 50 km op de Sallandse heuvelrug, een zeer gewaardeerde trail van Bertus van Elburg, deze man organiseert het zo goed dat zijn trails altijd in rap tempo zijn uitverkocht en zijn dus zeer geliefd bij het trailvolkje.

Hieronder een voorbeeld uit m’n trainingsschema, misschien een abracadabra maar tegenwoordig voor mij goed te lezen en te verwerken.

Ben wel eens ongeduldig van moet dat nu zo langzaam Laurens? Ja pupileke dat moet zo langzaam en dan voer ik het dan maar weer zo uit.

Ik moet toegeven dat ik zelden weer zo lekker train heb zin in elke loop die ik doe en geeft enorm veel rust in het lopen, iet gebonden aan tijd maar zit gewoon in het schema van zones.

Alle trainingen zet ik in de Garmin en die waakt over mijn zones en zo hoop ik mijn 60 van Texel goed uit te lopen.

 


Nieuwjaarsloop 2018.

IMG_6180

Voor degene die geen facebook hebben teken ik dit verhaal maar even op:

Ik ben geboren in IJmuiden en heb er altijd nog een haat-liefdeverhouding mee, mijn moeder woont er nog en ik heb via FB altijd goede contacten met de loopgroep aldaar.

De groep:  IJmuiden (e.o.) loopt hard in de Heeren- cq. Kennemerduinen (op de link klikken en je kunt dit bekijken) een groep die graag de kleine paadjes loopt en gezelligheid staat voorop, de langzaamste bepaald het tempo en net als bij ons is er iemand die precies de weg weet en de afstanden goed kan inschatten. Elke vrijdag zaterdag of zondag wordt er gelopen maar ze doen ook vaak een oproepje via FB wie gaat er mee voor een loopje van …… km.

Zo stond er al een tijdje een oproepje van Paula IJzerman die nu in Avenhorn woont om een nieuwjaarsloop van plus minus 15 km te doen met een dip in het midden. Een dip staat gewoon een sprong in het water maakt niet uit welk jaargetijde en in van de meertjes of zee.

Nu ben ik er eentje van het koude water en had geen zin in de plons van Luna of Egmond aan zee dus de keuze was snel gemaakt, ik ga naar IJmuiden op nieuwjaarsdag.

Om 09:15 in de auto om 10:00 starten bij het wildrooster (altijd daar net als Bergen) er waren ook lopers die een kortere afstand wilden doen en die stapten in Santpoort Noord op bij het jachthuis Duin en kruidberg dan loop je 8 km. Kan allemaal maakt niets uit er wordt netjes opgehaald.1040_foto1_afbeelding_grootZe lopen iets anders dan wij gewend zijn van 2 km of 10 minuutjes zij lopen gewoon door totdat er eentje moet plassen of een moeilijk stukje op moeten of er moet een fotomomentje zijn en die hebben ze veel J, voorop staat dat er veelal over kleine paden wordt gelopen maar ze gaan net zo vrolijk over paardenpaden, IMG_5013iets langzamer maar ze worden niet gemeden.

Bij de afgesproken plek, is het een fijn weerzien weer van allen, er zijn mensen uit Heemskerk Haarlem Heerhugowaard Avenhorn Santpoort en IJmuidenaren, we kennen elkaar al van FB en sommige zie je voor het eerst en dat maakt het eigenlijk zo leuk. Paula heeft de route uitgezet maar ik loop zoals vaak voorop (niet omdat ik snel wil maar zie gewoon graag een vrij pad zodat ik niet snel op m’n snufferd ga).IMG_0867

De singletracks zijn er mooi en je hebt er meer dan bij ons in het duin, het duin bij ons is gevarieerder en hoger, toch is de Brederoder berg een pittig klimmetje en lijkt een beetje op de Schoorlse nok bij ons.

Bij Duin en kruidberg aangekomen sluiten nog een paar mensen aan en we gaan weer verder, bij het meertje aangekomen blijkt het toch flink te waaien en we zoeken een luwe plek op, omdat de meeste traillopers zijn hebben ze allemaal een rugzakje en daarin een handdoekje en ondergoed of zwemgoed, ze niet bleu want 90% gaat gewoon in adam en eva kostuum te water en die met zwemgoed willen ook goed, een beetje sauna gevoel dus.

Het water is lekker op temperatuur 4 graden celsius we gaan er in en dan koppie onder en klaar, ja dat denk je maar die wil een foto maken en die wil een foto maken dus zit je al snel 3 min in het water, voor mij niet erg want ben het gewend met een goede ademhaling heb je het echt niet koud, er uit is dus heel lekker en in het geheel niet koud, afdrogen sokken aan doen is het rottigst en we gaan weer op pad, je loopt jezelf net zo makkelijk weer droog en warm dat je na 5 minuten alweer een warme rug hebt en zweet, verstandig is wel om iets op je hoofd te zetten want daar gaat de meeste energie verloren (hoofd handen voeten)

Het loopje terug is wederom gezellig via bunkers en verdedigingswerken, ondertussen ook nog wild

gezien dat zit daar heel veel gaan op huis aan, Peter heeft ondertussen zijn vrouw geappt dat de snert

warm gemaakt kan worden en die is dan bij aankomst bij het wildrooster dan ook lekker warm, er heeft nog iemand een Jägermeister mee en we toasten op het nieuwe jaar.

Zo is mijn nieuwjaarsdag weer mooi ingevuld en goed ingeluid.


Cyprus International 4 day Challenge 2017

Ruud had dit weleens eerder geopperd en dit jaar ging ARO83 uit Obdam richting Cyprus om daar de challenge te lopen, Ruud had al contacten met deze groep dus waren de afspraken snel gemaakt.Afbeelding1

In de zomer van 2017 besloten Ruud en Joke en ik mee te doen aan deze loop 4-daagse zonder te weten wat dit eigenlijk nu inhoud, het is een loop van 6 km, 11 ,21 en 10 km dus dat moet kunnen denk ik dan, Ik loop zelf veel en doe dat ook weleens 6 dagen achtereen of 2 maal per dag dus dat moet voor mij wel kunnen.
Joke en Ruud nemen de zaken heel serieus op en gaan er doelgericht voor trainen, waarbij ik gewoon lekker door blijf lopen.

We hadden een paar keer gezamenlijk getraind in Schoorl onder begeleiding van de trainster van ARO Monique die zeer enthousiast ons de heuvels opjaagde want het was klimmen geblazen op Cyprus. Ruud wees mij al eens op de hoogte meters ja ja zij ik dan wij lopen hier toch in het duin dat is ook hoog. Enfin we hebben er best wel voor getraind maar wisten nog niet wat ons te wachten stond.

Dinsdag de 21e vertrokken we gezamenlijk van Schiphol richting Cyprus, met de nodige dingetjes waar we niet op gerekend hadden want Margret haar vader was net overleden, ze moest nog wat dingen regelen maar kon een dag later toch nog komen, de schrijver van dit stuk kwam er maandag achter dat zijn paspoort over datum was, Afbeelding2geen bericht van de overheid dus eerst via het stadhuis en de douane een noodpaspoort aanvragen.

Op cyprus aangekomen gingen we met 19 man/vrouw in 2 busjes en een

huurauto op weg naar ons hotel in Coral Beach wat ongeveer 2 uurtjes rijden was kwam uit op iets langer als je eerst naar Nicosia rijdt, maar na een kop koffie in een restaurantje wat gelijk zijn jaaromzet gehaald heeft omdat wij langs kwamen zijn we toch in Coralbay beland.

Een mooi groot net hotel wat direct aan het strand ligt en kamers met zeezicht heeft, gelijk die avond een mooie zonsondergang, Afbeelding3op tijd te kooi want het was een lange dag en morgen zouden we een mooie wandeling gaan maken bij de kust waar volgens de legende Aphrodite was geboren.
Eerst moesten we nog naar de briefing waar de details van de race netjes door de racedirector uiteen gezet werden inclusief de hoogte meters en de gevaren die op de loer lagen door bijvoorbeeld te snel te starten, dit alles goed in ons opnemend gaan wij ons avontuur tegemoet.

Gezamenlijk naar de plek waar de wandeling was uitgezet, er was een mooie trail uitgezet van 8 km deze was van de categorie 3 en dat betekende dus op sommige plekken flink klimmen en klauteren. Afbeelding4Een mooie tocht die om een berg heen liep en langs de kust weer terug, onderweg mooie vergezichten en we hadden goed weer, langs de kust liepen we uit de zon en daar was het toch iets kouder.

S ‘avonds sloot Margret bij ons aan en zo waren we weer compleet, de wandelaars gingen de volgende ochtend een stuk wandelen en wij zouden gaan hardlopen: de 1e race over 6 km.Afbeelding6

De 1e race ging over een licht geaccidenteerd parcours die vanaf het hotel vertrok, het leuke van deze start was dat we om de 10 seconden vertrokken volgens startnummer, heel leuk om te doen omdat je je voorganger kan gaan inhalen maar je wordt ook door anderen ingehaald. Gelukkig ben ik niet zo voor het rekken en strekken maar ging ik met Peter even een stukje van het parcours verkennen, na de eerste 200 meter moest je gelijk een meter of 30 stijl omhoog, gelijk je kuiten vol☺

hierna langs de weg waar overal keurig op de cruciale punten mensen van de organisatie stonden die ons de juiste route aanwezen. Het liep licht glooiend op maar niet al te moeilijk en de meet was voor een scheepswrak wat voor de kust lag, het laatste stukje was al verraderlijk want overal lagen kleine keitjes in het weiland waar je snel over kon struikelen. We moesten om 15:00 uur starten dat maakte wel een beetje dat we de hele dag een beetje aan het wachten waren, gelukkig is de temperatuur goed dus niet klagen. Wat ook een leuke bijkomstigheid was dat we mensen tegenkwamendie we vorig jaar op malta ook tegegekomen waren, was heel leuk om ze weer te spreken.Afbeelding6

Dag 2, deze race was uphill en we waren gewaarschuwd, we werden met een luxe bus vervoerd naar het strand en vanaf daar zouden we 11 km uphill gaan lopen. Ik zag de bui al hangen, sterk stijgend omhoog dus was het motto rustig aan niet gek mee gaan lopen.Afbeelding7

Precies om 09:30 van start en lopen maar, na 20 meter gingen sommige al wandelen, ik denk

volhouden Ton kleine pasjes en als het echt niet gaat fit walk.
Een km of 2 hield ik dat vol, toen kwam er een bocht en nog steiler dan maar fit walk flink de pas erin en gelukkig was ik niet de enige want iedereen moest eraan geloven zo stijl was het. Enig idee hoe steil denk maar aan de trap van Schoorl dan heb je een beetje het idee. Om de 4 km staan goede water posten en enthousiaste vrijwilligers die je met Well Done!!! Elke keer aanmoedigen, ook de andere lopers geven elke keer een well done om je aan te moedigen. Na een km of 6 volgt er een hele steile afdaling en kijk je mooi uit Afbeelding9Afbeelding8

 

 

 

 

 

over een kloof,dit is genieten wat een mooi uitzicht, lang genieten is het niet want we mogen weer klimmen,

even bij de bevoorrading staan voor een banaan en water en maar weer gaan. De kuiten en bovenbenen hebben flink te lijden. Rond de 9 km kan je het finish dorpje al zien liggen, een beetje heuvel op en af en op laatst in het dorpje nog even een steil weggetje op de hoek om en dan finish je bij een heel mooi kerkje.Afbeelding10

 

Dag 3, een halve marathon moest er gelopen worden, de eerste 10 zouden omhooggaan

daarna dalen. De start was in een dorpje en ja bij een kerkje, kerst is hier al vol aan de gang, alles is versierd kerststalletjes veel lichtjes enz erg mooi allemaal.
Met de kuiten en bovenbenen nog in spanning van start, beetje inlopen en dan maar gaan. We moesten ook hier na 100 meter gelijk steil omhoog man man m’n benen ploften zowat uit elkaar, weer klimmen en klimmen of er geen eind aan kwam, toch na een km of 5 mocht er we wat dalen maar daarna kwam er een echte fellrunning wat een afdaling bocht na bocht en kuilen stenen grind geulen harde rotsblokken alles zat erin. Het was voor mij volop genieten, het was erg technisch en ging snel dus geen tijd om foto’s te maken, goed de benen onder je lichaam brengen en licht vooroverlopen, als je even omkeek kon je de achtervolgers zien lopen en ook je voorgangers.

Bij de 10 km kom je bij de kust en vanaf daar is het een brede weg en licht glooiende weg naar de finish, er zaten toch nog wat venijnige klimmetjes bij en op een gegeven moment kan je de finish zien liggen. Kortom een pracht loop het eind iets minder maar hij was erg compleet.

Afbeelding11

Dag 4, vroeg op want er moest om 08:00 gestart worden, een loop over 10 km vlak (dat denk je), om 05:00 op en 06:00 ontbijten dan met z’n allen weer naar de start in Paphos voor de laatste challenge. De start was bij het kasteel in het haventje en ging in soort rechthoek en weer terug. Na 400 meter toch weer ff een stijl dingetje waarbij alles weer even kraakte en dan door het stadje vals plat omhoog. Het was warm, zo’n 25 graden en dat is niet mijn dingetje, zweet gutste van m’n kop af maar kon het tempo toch rond de 5 min de km houden. Het verkeer werd keurig tegengehouden wat de grieken niet zo leuk vonden.

Deze race was niet zo indrukwekkend als de vorige maar voor de competitie lopers was het natuurlijk knallen, hier kon je nog mooi even je concurrentie een hak zetten.
Ik ben in een keurige tijd gefinisht van 52 min harder ging bij mij gewoon niet.Afbeelding12

Overall had ik een afstand,”47,70 km” hier had ik “4:49:51” over gedaan om te voltooien Een totale hoogte winst:998 m en een Gem. snelheid:”9,9 km/u” de hartslag was gem. HS:155 bpm, hierbij:3.729 calorieën verbrand, de Max. winst hoogte:659 m Hoogte verlies:578 m

Het was een mooie uitdaging, kleinschalig met zo’n 200 lopers/sters is het heel gezellig en kneuterig, de verzorging goed echter voor het busvervoer en de gala-avond moest je wel apart betalen.
We hebben de laatste dag nog een mooie wandeling gemaakt in het Troödosgebergte je hebt daar prachtige trail wandelingen van verschillende gradaties, traillopers kunnen daar prachtig uit de voeten, mooie paadjes afdalingen klimmetjes mooie vergezichten kortom alles wat een trailer zich wil wensen, maar ook wandelen wat wij gedaan hebben is daar prachtig mooi.

Afbeelding13

24068542_1936655276584144_370670063054929485_o

 

 


Dam tot Dam loop 2017

Over de damloop is al veel gezegd en geschreven, zelf al vele keren meegedaan regen warm koud heb alle dingetjes al meegemaakt. Vanaf begin ’90 loop ik al mee, soms een jaartje overslaan omdat ik het niet leuk vond.

In de begin jaren gewoon nog met een formuliertje inschrijven en met de bus heen en lopend terug. Tegenwoordig is alles goed geregeld als een geolied machientje, tassie inleveren en bij aankomst kan je hem zo weer om de hoek weer opvissen.

De laatste jaren loop ik op een atletieklicentie en doe dus mee met de wedstrijdlopers, lekker vroeg voorin starten, ik kom daar veel lopers tegen die ik ken van Facebook maar ook van m’n oude vereniging Nea Volharding uit Purmerend, we zien elkaar toch nog altijd bij verschillende loopjes en dat is leuk en schept een band.

Ik loop in het Teamshirt van “Team Vroemen” dat is een clubje van een aantal leuke lopers die of heel goed of minder goed lopen maar wel veel plezier hebben en alles met elkaar delen qua lopen. Henny Verheugen heeft het opgericht en is ook trainer-Coach, geeft ook regelmatig commentaar in de Garmin site waar mijn gegevens openbaar zijn. Zij lopen soms ook wedstrijden met elkaar in het buitenland of gewoon in NL. Dit jaar waren er ook een aantal op de damloop.

Aan de start had ik al zo’n beetje met Drikus Haalboom afgesproken, Drikus is een 74 jarige hardloper fietser die ik ook ken van loopjes en Facebook. Altijd even aardige man en een dikke vriend van oud organisator van Le Champignon Cees Lansbergen. Hij zoekt hem regelmatig op op de fiets vanuit Gelderland rijdt hij rustig 180 km naar Alkmaar en dan drinkt hij een kop koffie bij de familie Lansbergen en koopt dan steevast ergens in de buurt 2 lokale biertjes en drinkt deze op en gaat dan weer op de fiets naar huis. Dit doet hij in de zomermaanden bijna iedere dag zo’n toertje.

En ja ik sta vooraan en Drikus is een genodigde loper en die staat nog net 1 lintje verder maar we vinden elkaar, hoi Ton wat ga je lopen vandaag, ik zeg ik weet het niet Drikus maar als ik tussen de 1:20 en 1:25 beland ben ik een blij mens, en wat doe jij Drikus, hij gaat voor de eerste plaats onder de 1:10 lopen, hij loopt al jaren tegen een atleet van Lygrus uit Krommenie maar kan nooit van hem winnen, ook dit jaar wint hij het niet en komt op een tijd van 1:09 als 2e aan.

Genoeg over de andere mannen, ik start, een beetje stijf en hoekig start ik weg, de tunnel waar de trommelaars lekker staan te meppen op de trommels, altijd super motiverend maar verraderlijk want je gaat naar beneden en gaat automatisch harder lopen en dat wil ik nu net niet, tempo van rond de 5:00 min de km is het devies om op de 1:20 lopen, in de tunnel geeft de Garmin dit niet goed weer maar heb van m’n oude trainer Cees goed tempo leren inschatten dus dat lukt wel goed.

Vele lopen mij voorbij maar de tunnel uit loop ik in mijn tempo korte pas hoge frequentie de meeste weer voorbij.

De kop is eraf, we gaan van de grote weg af en slaan linksaf, kan de weg wel dromen, kom lekker in m’n ritme en kan dan lekker tempo blijven draaien. Weet van de week ervoor met de ½ marathon in Medemblik dat dit m’n tempo is. Ik heb er niet speciaal voor getraind dit jaar, gewoon lekker een beetje doortrainen en we zien wel waar het schip strand.

Had al gemerkt dat de ½ nog niet goed in de benen zat dus mezelf wel een beetje in bescherming genomen.

Onderweg kom ik nog wat snelle jongens tegen die later gestart zijn maar gewoon onder het uur lopen, de meeste tikken me ff aan en groeten me, kom Ton ziet er goed uit!! Ja ja denk ik dan, echt mooi lopen kan ik niet maar doe m’n best.

Na 8 km krijg ik het verdomd warm en dat is niet echt mijn ding als m’n rikketik op 160 staat, m’n koppie loopt rood aan en zweet me gek, bij de volgende post toch maar drinken, meestal heb ik dat niet nodig bij zo’n stuk maar toch maar ff doen. Tempo er uit rustig drinken spons erbij en lopen maar weer.

Na 14 km is het mooie ervan af, moet er echt wel voor werken, ik loop nu met mensen om heen die ongeveer net zo hard gaan dus loop je toch wel een beetje in de gaten te houden wie wat en zou ik hem of haar bij kunnen houden. Al denkend en kom ik naar het laatste km toe, het gaat zo maar voorbij, loopvriend en mentor good old Joop Keizer staat ook langs de kant en moedigt me aan en dat doet hij voor iedereen.

Van Joop heb ik de interval minutenloopjes geleerd een zeer leerzame en mooie training die nooit verveeld en zeker je basissnelheid opbouwt.

Ook de familie Ruigendijk staat langs de kant te supporteren, vader Cor en zoon Ruben lopen beiden de damloop 2 x op een dag, eerst in de wedstrijd groep en dan met de trein weer naar Amsterdam en dan starten ze met de recreanten, ze doen dit om de km in de benen te krijgen voor de Amsterdam marathon.

Vader Cor loopt dezelfde tijd als ik en Ruben is een rappe want die gaat onder het uur.

Nog even goed doorlopen en dan ook weer een km op 5 min de km, de eindtijd 1:22 en dacht nou niet slecht vorig jaar was hij beter maar goed in ieder geval onder de 1:25, na de finish staan nog wat lopers van Team Vroem op mij te wachten maken een foto en we kletsen nog wat over de loop dat het zo warm was.

Gelijk de tas ophalen en dan weer met de trein naar huis, loopt allemaal lekker aansluitend dus op tijd thuis, ik was dribbelend naar het station gegaan (inlopen J ) en dus ook weer dribbelend terug ( uitlopen 😉 ) dat zijn toch ook weer een paar km extra.

Thuisgekomen vergelijk ik de loop nog eens met vorig jaar, blijkt toch dat ik een minuutje sneller heb gelopen. Ik ben d’r altijd blij mee maar nog blijer als ik na de finish altijd weer binnen een minuut kan lachen en weer op adem ben. Heb ik toch maar weer geflikt.

Volgende week naar Texel met Martin en daar een ½ lopen, die is best pittig en weet niet of ik in Den Hoorn rechts ( 10 km ) of links voor de ½ zal afslaan. We gaan het zien, verslag volgt

 

Groet, Tondeloper

Advertenties